Advertisement

i read the news today, oh boy [entries|archive|friends|userinfo]
Lieke Marsman

joomla stats

[ website | blauwvogel ]
[ userinfo | info ]
[ archive | archive ]

This journal is friends only, comment to be added. [Jul. 11th, 2024|11:53 am]
Freedom.

BLUEBIRD IN CUTLEAF BEECH - Wendy Wilder Larsen

there is no pigment in blue feathers
all other colors are scattered out
blue is what's left

that particular shade of delphinium petals
falling on my mother's white lacquer table
under the rotunda in summer

the color of distance
the pain in my father's watery blues
in that picture in the navy

blue
the faded pinafore in my portrait
hands folded, same pale eyes

the color we love to contemplate
not because it comes to us
but because it draws us after it

the will-o'-the-wisp's bluish glow
that loses us at the crossroads
lures us into swamps

blue then
this absence
this scattering

still I would search
and call out

there

mother
father

bluebird
link116 paintings|colour me grey

(no subject) [Sep. 29th, 2009|11:04 pm]
Alsof je een groot brood bent eet ik je weg

Witte pluizen van deeg plakken tegen mijn wangen
en tanden, die in een droom één voor één uitvielen en niet
onder mijn kussen kwamen te liggen, waar mijn moeder
er een gulden voor zal leggen. Ik haal de tijden door elkaar
alsof dit Latijn was. Hier ben ik de barbaar,

die maar half begrijpt wat je zegt over cijfers, nog maar half
zo oud als op de dag waarop ik dingen ga weten. Voorlopig
snap ik niets van belangrijke getallen, het abc van de wiskunde
bevindt zich voor mij nog in het woordje abacus. Maar vertel
alvast over dat getal – zwel nog eens aan.

Het is de laatste dag en in gele lichten word ik wakker
naast een bed van bloemen, alsof ik vier ben, uit bed gevallen,
naast mijn tanden lig. De stukken luchtig deeg vliegen
door de ruimte als waren ze van rijst. Ik trouw met hem
op de dag die het einde der tijden is, dus gebruik ik de infinitief
om als een balein met mijn vingers zijn haren te filteren.

Wanneer ik geen walvis meer ben, schud ik het zeewier
van mijn lichaam, waarna ik dansend op de rotsen verschijn.
Ik gil het hard, sirene in nacht. Het is een mooi refrein:

Wat wil je horen ik zeg het je
Wat wil je zien ik plak het voor je ogen
Wil je dat ik een spreekwoord gebruik ik ken ze
Wil je dat ik naakt ben ik moet iets zijn


Was ik een belangrijk getal dan zou ik
mee gerekend worden.
linkcolour me grey

navigation
[ viewing | most recent entries ]

Advertisement